Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Κατερίνα Κορόζη, η δημοφιλής σχολική τροχονόμος 

του 1ου Δημοτικού Ψαχνών.

[Τεύχος 14, Μάιος 2007]

*Κλικ στις εικόνες για μεγέθυνση...
ή κλικ εδώ για λήψη pdf.

ΝΕΟΤΕΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ "ΓΝΩΜΗΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ"

Μεγάλοι κερδισμένοι των εκλογών ήταν σίγουρα οι μαθητές ρεπόρτερ του περιοδικού "Παρησσία", που εκδίδεται υπό την επιμέλεια του φιλόλογου – συγγραφέα Δημήτρη Μπαρσάκη.
Oι μαθητές στήθηκαν την ημέρα των εκλογών στην είσοδο του Γυμνασίου Ψαχνών, που ήταν εκλογικό κέντρο, με φόντο την ιστορική σκηνογραφία των 10ων και τελευταίων Πανευβοϊκών Μαθητικών Αγώνων Ποίησης, που είχε διοργάνωσε το 2004 ο καθηγητής τους Δημήτρης Μπαρσάκης.
Διακρίνονται οι: Κατερίνα Φραντζή, Μαριλένα Τζότζολα, Ιωάννα Μπαρσάκη (όρθιες) και οι: Αντώνης Πριόνας, Αγγελική Ξύγκη, Έφη Μπαρίτα, Παναγιώτα Πριόνα. Όλοι μαζί πανηγύρισαν πολύ πριν βγει το αποτέλεσμα των εκλογών, αφού κατάφεραν να ξεπουλήσει το περιοδικό τους!  Ευβοϊκή Γνώμη, 30-5-2014

ΜΕ ΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ" ΣΤΟΝ ΜΥΣΤΡΑ

Η εκδρομή της "Παρρησίας" στον Μυστρά, πραγματοποιήθηκε σε περίοδο σχολικών διακοπών (Κυριακή των Βαΐων, 13-4-2014), μια και η έκδοση  του περιοδικού μας δεν εντάσσεται πλέον στα πολιτιστικά προγράμματα του σχολείου. Για όλα τα παιδιά, η εκδρομή ήταν εξ ολοκλήρου δωρεάν, χάρη στα έσοδα από την πώληση του τελευταίου (17ου) τεύχους της "Παρρησίας".

Ταξιάρχης Δανέλης:

Ο Μυστράς δεν είναι ένα απλό κάστρο, όπως πολλοί μπορεί να νομίζουν, μα ολόκληρη πόλη, μια καστροπολιτεία δηλαδή. Εντυπωσιάστηκα από την αρχιτεκτονική και την τεχνοτροπία των βυζαντινών κτηρίων, παλατιών, αρχοντικών και ναών. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τη βλάστηση και τη φύση γενικότερα, δημιουργούν μια μαγική ατμόσφαιρα. Μακάρι να μπορούσαμε να διαθέσουμε ακόμα περισσότερο χρόνο στον Μυστρά, να ζούσαμε ακόμα περισσότερες συγκινήσεις από τα θρυλική εποχή του Βυζαντίου! 

Κατερίνα Φραντζή:

Περιηγηθήκαμε μέσα από τα στενά λιθόστρωτα δρομάκια του απότομου λόφου, όπου είναι χτισμένη η καστροπολιτεία και βρεθήκαμε στη μακρινή εποχή του βυζαντινού Μεσαίωνα. Θαυμάσαμε την τέχνη των ανώνυμων μα τόσο σπουδαίων μαστόρων. Ιδιαίτερα με εντυπωσίασε η αρχιτεκτονική και η αγιογράφηση των ναών του Μυστρά. Άλλο να διαβάζεις για το Βυζάντιο στα βιβλία και άλλο να το βλέπεις μπροστά σου με τις ποικίλες όψεις της ζωής του. Σε αυτό το γοητευτικό ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, ζήσαμε πραγματικά μια εμπειρία που δεν λέγεται με λόγια.    

Παναγιώτα Πριόνα:

Δεν φανταζόμουν ότι πάνω σε αυτόν τον απόκρημνο λόφο, υπήρξε μια τόσο λαμπρή εστία πολιτιστικής και πνευματικής άνθησης. Βρέθηκα στις αρχές του 15ου αιώνα κι ονειρεύτηκα να παρακολουθώ τη διδασκαλία του Πλήθωνα, ο οποίος είχε τότε ιδρύσει τη φιλοσοφική του σχολή στον Μυστρα. Ονειρεύτηκα τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, όταν την 6η Ιανουαρίου 1449, στεφόταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου στον Άγιο Δημήτριο, τον μητροπολιτικό ναό της καστροπολιτείας. Βαθιά συγκίνηση και μεγάλη περηφάνεια ένιωθα σε όλη τη διάρκεια της περιήγησης, κι ευχαριστώ την "Παρρησία" μας για το ανεκτίμητο δώρο που μας έκανε.

ΣΤΟ ΑΝΘΟΧΩΡΙ (ή ΚΑΤΣΟΥΛΑΙΪΚΑ)

Έξω από το ναό της Σωτηρίτσας (Μεταμόρφωσης του Σωτήρος) στο συνοικισμό Ανθοχώρι Ξηροκαμπίου (16 χλμ. νότια της Σπάρτης), όπου έχει βρεθεί το 1964 ένα όστρακο αγγείου των αρχαϊκών χρόνων με επιγραφή-αφιέρωση στον θεό Δία Μεσσαπέα. Η κυρία που είναι δίπλα στο συντονιστή καθηγητή, είναι αδελφή του κ. Θεόδωρου Κατσουλάκου (ενός από τους συγγραφείς των σχολικών βιβλίων Ιστορίας), ο οποίος είχε βρει το όστρακο στο κτήμα του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ 17ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ "ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ"

  ΠΑΡΡΗΣΙΑ (τεύχος 17, Φεβρουάριος 2014) by Δ. Μ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΔΩΡΕΑΝ ! 

Ανεξάρτητη - Εξωσχολική Έκδοση από Ομάδα Μαθητών του Γυμνασίου Ψαχνών Εύβοιας με το Συντονισμό του φιλόλογου Δημήτρη Μπαρσάκη.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ"

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, κ. ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ (21-12-2013) - ΤΕΥΧΟΣ 17, ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2014

                                         

-Κύριε Υφυπουργέ, ως μαθητές γυμνασίου σήμερα, βλέποντας όσα συμβαίνουν γύρω μας και γενικότερα τη δραματική κατάσταση της χώρας μας, αισθανόμαστε ανασφάλεια κι ένα μεγάλο φόβο για το μέλλον. Θεωρείτε δικαιολογημένο το φόβο μας ή μήπως κατά τη γνώμη σας είναι αβάσιμος ή υπερβολικός;

-Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, αν οι μεγαλύτεροι πίστευαν ότι τον κόσμο τον έχουμε δανειστεί από τις επόμενες γενιές, δεν τον παραλάβαμε από τις προηγούμενες. Σε μια τέτοια κατάσταση, όπως την περιγράψατε, είναι λογικό να υπάρχει η ανασφάλεια. Θα έλεγα όμως ότι ο φόβος θα πρέπει να αντικατασταθεί από την αισιοδοξία, καθώς μετά από πολλά χρόνια επίπλαστης ευμάρειας, γίνεται προσπάθεια να αλλάξουμε το παραγωγικό μας μοντέλο και συνήθειες που μας οδήγησαν εδώ. Θα έπρεπε να ανησυχούσαμε δηλαδή περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια της μεγάλης αμεριμνησίας που ήταν φανερό ότι κάποια στιγμή θα οδηγηθούμε στα βράχια, παρά τώρα που με κόπο και θυσίες, είναι αλήθεια, προσπαθούμε για πρώτη φορά να βάλουμε κάποιες στέρεες βάσεις.

-Εσάς, σας φόβιζε ή έστω σας ανησυχούσε κάτι για το μέλλον, όταν ήσαστε μαθητής;

-Οι ανησυχίες που είχαμε, όταν ήμουν εγώ μαθητής, ήταν για θέματα κυρίως οικολογικά, καθώς είχαν αναδειχθεί πολύ τα ζητήματα της μόλυνσης του περιβάλλοντος, της υπερθέρμανσης του πλανήτη, της ανεξέλεγκτης αύξησης του πληθυσμού.

-Είχατε κάποια πρότυπα στα μαθητικά σας χρόνια και ποια ήταν αυτά;

-Δεν είχα πρότυπο με την έννοια μιας εικόνας που θαύμαζα και προσπαθούσα να ακολουθώ τα βήματα της στην κάθε λεπτομέρεια. Βεβαίως είχα ανθρώπους ψηλά, καθέναν στον τομέα του, έχοντας επίγνωση των ανθρώπινων αδυναμιών τους. Ιδιαίτερα θαύμαζα έναν δάσκαλο με πολύ ανοικτό μυαλό και βαθιά δημοκρατική συγκρότηση, που πάσχιζε πράγματι να μεταδώσει τη γνώση στον καθένα ξεχωριστά, από τον καλύτερο έως τον χειρότερο μαθητή.

-Ανάμεσα στα μαθητικά σας όνειρα, ήταν και η ενασχόληση με την πολιτική; Πότε και πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε ενεργά με την πολιτική, τι έπαιξε ρόλο σε αυτό;

-Πράγματι, το «μικρόβιο» της πολιτικής το κόλλησα από πολύ μικρή ηλικία. Θυμάμαι τον εαυτό μου στα χρόνια του δημοτικού να παρακολουθώ την τότε δημοφιλή πολιτική εκπομπή "Με ανοιχτά χαρτιά". Μάλλον λίγο παράξενο ακούγεται τώρα για κάποιο μικρό μαθητή... Ήξερα ότι κάποια στιγμή θα ασχοληθώ με την πολιτική. Ήθελα όμως πρώτα να έχω ολοκληρώσει τις σπουδές μου και να έχω εγγράψει κάποια επαγγελματική εμπειρία, να έχω "κολλήσει κάποια ένσημα". Προφανώς, το σαράκι της πολιτικής το έχεις ή δεν το έχεις.

-Ο Βίκτωρ Ουγκώ, σε λόγο του στη Γαλλική Βουλή των Ομοτίμων το 1847, είχε πει την περίφημη φράση: "Όποιος ανοίγει μια πόρτα σχολείου, κλείνει μια φυλακή". Βλέποντας σήμερα να κλείνουν πόρτες σχολείων στη χώρα μας, δεν νομίζετε ότι είναι επόμενο να ανοίξουν πόρτες φυλακών; Συγκεκριμένα, το Υπουργείο αποφάσισε, με οικονομικά κριτήρια προφανώς, να διακόψει τη λειτουργία ορισμένων δημοτικών σχολείων σε απομακρυσμένα χωριά, κυρίως ορεινά και ημιορεινά, κρίνοντας προτιμότερο να μεταφέρονται τα παιδιά με μισθωμένα ταξί στα σχολεία των πλησιέστερων αστικών κέντρων. Παίρνοντας αυτή την απόφαση, έλαβε υπόψη του το Υπουργείο ότι η μετακίνηση των παιδιών είναι και χρονοβόρα και επιβαρυντική για την επίδοσή τους, ενώ με κακές καιρικές συνθήκες μπορεί να γίνει επικίνδυνη ή να είναι αδύνατη και να χάνονται μαθήματα; Με αυτό τον τρόπο, δεν νομίζετε ότι αδικούνται και αποθαρρύνονται αυτά τα παιδιά; Εκτός αυτού, έχει αναλογιστεί το Υπουργείο ότι σε αυτές τις περιπτώσεις, το κόστος της μεταφοράς με ταξί μπορεί να υπερβαίνει το κόστος λειτουργίας ενός μονοθέσιου ή διθέσιου σχολείου;

-Πέρα από τα κριτήρια τα οικονομικά, υπάρχουν και παιδαγωγικά κριτήρια για το πώς πρέπει να γίνεται ένα σωστό μάθημα. Είναι ανεπίτρεπτο στις σημερινές συνθήκες να γίνονται μαζί τα μαθήματα διαφορετικών τάξεων ή να μην διδάσκονται ξένες γλώσσες, υπολογιστές και άλλα μαθήματα. Λάθη και αβλεψίες μπορεί πράγματι να έγιναν και να μην συνεκτιμήθηκαν τα γεωγραφικά κριτήρια όπως έπρεπε. Γι΄ αυτό και φέτος ανοίξαμε κάποια σχολεία και στο νομό μας, όπως στους Παπάδες και στην Τσαπουρνιά, τα γυμνάσια Στενής και Μακρυκάπας, που έμειναν τελικά ως έχουν, όπως και τα δημοτικά 17ο και 23ο στη Χαλκίδα. Πάντως, έχετε δίκιο για το κόστος μεταφοράς στην περίπτωση που υπερβαίνει το κόστος λειτουργίας του σχολείου, και στις αποφάσεις μεταβολών των σχολικών μονάδων που υπέγραψα φέτος, αυτό ή- ταν ένα κριτήριο που έλαβα υπόψη και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση.

-Όσον αφορά στο ΤΕΙ Χαλκίδας, το οποίο εδρεύει στα Ψαχνά, με ποια κριτήρια αποφασίστηκε να γίνει παράρτημα και όχι περιφερειακό κέντρο, αφού διέθετε τα προβλεπόμενα συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως της παλαιότητας, του αριθμού φοιτητών, σχολών και τμημάτων; Τι απαντάτε στις διαμαρτυρίες των σπουδαστών και των κατοίκων της περιοχής μας;

-Εδώ είχαμε καθαρά ένα θέμα πολιτικής απόφασης που έπρεπε να διατηρήσει κάποιες λεπτές ισορροπίες. Το θέμα της έδρας είναι πιο πολύ θέμα γοήτρου παρά ουσίας. Αυτή η εξέλιξη όμως δεν σημαίνει ότι το ΤΕΙ Χαλκίδας δεν μπορεί να διεκδικήσει με το έργο του έναν ενισχυμένο ρόλο. Και σίγουρα, θα ήταν καλύτερα, αν η διοίκηση του ΤΕΙ δεν είχε δώσει αφορμή με πλείστες καταγγελίες κακοδιαχείρισης για τις οποίες, και εγώ, όπως πιστεύω όλοι μας έχουμε υποχρέωση, έχω ζητήσει έλεγχο και να χυθεί άπλετο φως.

-Τι σημαίνει ότι ήταν πολιτική απόφαση και τι εννοείτε λέγοντας λεπτές ισορροπίες;

-Εννοώ ότι πίεζε και η Λαμία, πιέζαμε και εμείς. Τι έκανε λοιπόν το Υπουργείο; Έκρινε ότι όπου ήταν η πρωτεύουσα της Περιφέρειας, εκεί θα πάει και η έδρα του ΤΕΙ. Αυτό ισχύει για όλη την Ελλάδα και δεν μπορεί να γίνει εξαίρεση και να μην πάει στη Λαμία, αφού η Λαμία είναι, καλώς ή κακώς, η πρωτεύουσα της Περιφέρειας. Ήταν δύσκολο η πρωτεύουσα της Περιφέρειας να μην πάρει και την έδρα. Εμείς πιέσαμε σαν Ευβοιώτες, αλλά δεν τα καταφέραμε.

-Δηλαδή, ήταν ατού για τη Λαμία το ότι είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας;

-Έτσι είναι. Από κει και πέρα, πρέπει όμως και το ίδιο το ΤΕΙ να κάνει καλύτερα τη δουλειά του, γιατί έχουμε πολλές καταγγελίες. Δεν μπορεί, ας πούμε, να είναι 60.000 ευρώ το κόστος για το βάψιμο μιας πόρτας! Και οι ίδιοι οι φοιτητές καταγγέλλουν πράγματα. Έχει πάει εισαγγελέας, έχουν πάει οικονομικοί επιθεωρητές... Αλλά όταν είπα λεπτές ισορροπίες, εννοούσα αυτό, ότι εφόσον η Λαμία είναι πρωτεύουσα της Πε- ριφέρειας, ήταν δύσκολο να το κρατήσουμε εδώ. Αυτό όμως είναι για το γόητρο. Στην ουσία δεν αλλάζει τίποτε ιδιαίτερα από το ότι η έδρα είναι εκεί.

-Το ότι έτσι συρρικνώνεται και υποβαθμίζεται το ΤΕΙ Χαλκίδας, δεν είναι θέμα ουσίας;

-Αν συρρικνώνεται από αυτό, ναι! Αλλά εγώ σας λέω και από τις συζητήσεις που έκανα με τον Υπουργό, ότι δεν υπάρχει θέμα συρρίκνωσης από αυτό, δηλαδή τα μαθήματα που είναι να γίνουν, θα γίνουν· οι καθηγητές που είναι να έρθουν, θα έρθουν· τα project που είναι να γίνουν, θα γίνουν. Απλώς, η διοίκηση του ΤΕΙ θα βρίσκεται στη Λαμία. Αυτό δεν μας πειράζει στην ουσία του πράγματος, μας πειράζει για το γόητρο, γιατί σαν Ευβοιώτες θα θέλαμε να το έχουμε εδώ. Και καλώς προσπαθήσαμε, εγώ δεν είπα ότι κακώς προσπαθήσαμε.

-Μα όλος ο κόσμος βλέπει τη μεγάλη μείωση του αριθμού των φοιτητών. Δεν μπορεί να μην είναι ουσιαστικό ζήτημα αυτό...

-Είναι ουσιαστικό αυτό. Αλλά σας λέω ότι εάν κρατηθεί σε ένα επίπεδο το ΤΕΙ, τότε τα παιδιά θα το δηλώνουν στα μηχανογραφικά τους, θα θέλουν να σπουδάσουν στο ΤΕΙ και θα έχουμε το μεγάλο αριθμό.

-Με δεδομένο ότι η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον οικονομικό παράγοντα, πιστεύετε ότι με μειωμένα κονδύλια και απλώς και μόνο με ρυθμίσεις, λύνονται τα μεγάλα προβλήματα και υπάρχει ελπίδα να αποφευχθεί η υποβάθμιση; Ή μήπως θεωρείτε ότι η λύση είναι η ιδιωτικοποίηση και προς τα εκεί οδεύουμε;

-Είναι αλήθεια ότι το σύστημα βασίζεται σήμερα εν πολλοίς στο φιλότιμο και την υπερπροσπάθεια των εκπαιδευτικών. Χωρίς να απαξιώνω τον ιδιωτικό τομέα, από πεποίθηση ήμουν ανέκαθεν υπέρ της δημόσιας και δωρεάν ποιοτικής παιδείας για όλους. Από την άλλη, σίγουρα τα κονδύλια παίζουν ένα μεγάλο ρόλο στην ποιότητα αυτή. Όμως, δεν είναι ο μόνος παράγοντας. Με σωστή οργάνωση και με λιγότερα χρήματα μπορούμε να πετύχουμε τα ίδια πράγματα ή και περισσότερα, καθώς στο παρελθόν σπαταλούσαμε χρήματα που πήγαιναν στον πίθο των Δαναΐδων.

-Όλα τα πολιτισμένα κράτη επενδύουν όλο και περισσότερο στην παιδεία, για να έχουν καλύτερη παιδεία. Εσείς υποστηρίζετε ότι επενδύοντας λιγότερα, είναι δυνατό να έχουμε καλύτερη παιδεία στην Ελλάδα;

-Δεν λέω αυτό. Πρώτον, η δική μου θέση είναι ότι πρέπει να έχουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία, άρα δεν είμαι υπέρ της ιδιωτικοποίησης. Για το άλλο λέω το εξής, ότι μπορείς να έχεις ξοδέψει πάρα πολλά χρήματα και να μην έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Καλό είναι να έχεις την πολυτέλεια να ξοδεύεις πάρα πολλά χρήματα και να έχεις ένα φοβερό σχολείο. Αυτή την πολυτέλεια όμως δεν την έχεις, είσαι μια χώρα που έχεις κάποια προβλήματα. Άρα κοιτάς και λες: Με τα λεφτά που έχω τι μπορώ να κάνω για να έχω την όσο το δυνατόν καλύτερη παιδεία; Αλλά μπορεί να ξοδεύεις και περισσότερα και να έχεις άσχημη παιδεία. Στα πανεπιστήμιά μας, ας πούμε, δεν είναι ότι δεν δίναμε λεφτά, είναι ότι τα λεφτά δεν έπιαναν τόπο, γιατί υπήρχε κατάχρηση, κακοδιαχείριση, δεν υπήρχε οργάνωση... καταλήψεις, το ένα τ' άλλο. Αυτό δεν έχει να κάνει με τα χρήματα. Αν υπάρχει σωστή οργάνωση και γίνει δουλειά όπως πρέπει, μπορείς με λιγότερα χρήματα να έχεις το ίδιο ή και καλύτερο αποτέλεσμα. Επομένως, από τη στιγμή που δεν έχεις την πολυτέλεια να ξοδεύεις όσα ξοδεύει η Αμερική, λες ότι με αυτά τα λεφτά μπορώ να έχω μια καλύτερη παιδεία. Δεν είναι το χρήμα το παν ούτε και για την παιδεία. Βοηθάνε τα λεφτά, αλλά δεν είναι ο μόνος παράγοντας.

-Ας πούμε και κάτι για τα βιβλία. Για παράδειγμα, στην Ιστορία της πρώτης τάξης του γυμνασίου, το βιβλίο αφιερώνει στον Κλεισθένη περίπου πέντε γραμμές, υποτιμώντας έτσι το τεράστιο έργο του. Αν δεν μας έδινε ο καθηγητής εκτός βιβλίου πληροφορίες για το έργο του Κλεισθένη, δεν θα καταλαβαίναμε ποτέ τη σημασία του. Δεν θα έπρεπε κάποτε το Υπουργείο να εξετάσει με την απαιτούμενη σοβαρότητα το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων;

-Σωστό είναι αυτό που λες. Ξέρεις όμως, δεν γράφουμε εμείς οι υπουργοί τα βιβλία, αυτά περνάνε από μια διαδικασία, από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, τα γράφουν κάποιες επιτροπές, γίνονται κάποιες προκηρύξεις κ.ο.κ. Αλλά έχουμε πει, επειδή πραγματικά υπάρχουν μεγάλα θέματα με τα βιβλία, ότι όλα τα βιβλία θα πρέπει να τα δούμε εξαρχής και κάποια κομμάτια που είναι κακογραμμένα ή δεν δίνουν έμφαση όπου πρέπει, θα πρέπει να ξαναγραφτούν. Ένα άλλο που θα ήθελα να σας πω, που έχει προ- κύψει με αφορμή τη Χρυσή Αυγή, είναι ότι πολλά παιδιά δεν μαθαίνουν μέσα από το σχολείο τι ήταν οι ναζί, τι θηριωδίες έκαναν, τι πέρασαν οι Έλληνες στη διάρκεια της Κατοχής, γιατί αυτά είναι γραμμένα με πολλή συντομία και προς το τέλος του βιβλίου, έτσι που ποτέ σχεδόν δεν προλαβαίνουν να διδαχτούν και παραλείπονται. Πιστεύω ότι πρέπει οπωσδήποτε να διδάσκονται κι αυτά, να μη σταματάμε την Ιστορία στο 1821.     

-Για χάρη της πολιτικής, ως βουλευτής αρχικά και κυρίως ως υφυπουργός σήμερα, τι θα λέγατε ότι έχετε "θυσιάσει" ή στερηθεί περισσότερο από την προσωπική σας ζωή;  

-Η εύκολη γρήγορη απάντηση που μου έρχεται, είναι προφανώς ο ελεύθερος χρόνος. Επειδή πιστεύω ότι η πολιτική πρέπει να έχει και παιδευτικό χαρακτήρα, προσπαθώ η συμπεριφορά μου να μην δίνει αφορμές και ακόμα καλύτερα, αν μπορεί να είναι πρότυπο. Αυτό από μόνο του όπως καταλαβαίνετε απαιτεί θυσίες. Γενικότερα, πιστέψτε με, είναι δύσκολή υπόθεση να είσαι πολιτικός στα χρόνια του μνημονίου. Αλλά, όπως έχει ειπωθεί, όποιος δεν αντέχει τη ζέστη, να βγει από την κουζίνα.                                                                                                                                                                                  
-Έχετε θέσει κάποιους πολιτικούς ή άλλους στόχους για το μέλλον, έχετε κάποιο όραμα ίσως;

-Αυτό που θέλω, για όσα χρόνια αποφασίσουν οι συμπατριώτες μου να τους εκπροσωπώ, είναι να έχω τη συνείδησή μου καθαρή ότι προσπάθησα να το κάνω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στόχος είναι να αφήσω το αποτύπωμά μου τόσο στην πατρίδα μας την Εύβοια όσο και ευρύτερα, τώρα πια από τη θέση του υφυπουργού. Θέλω να συνεισφέρω στον τομέα των μεταρρυθμίσεων και των διαρθρωτικών αλλαγών που πιστεύω ότι χρειάζεται αυτή η χώρα. Πολλές μικρές επαναστάσεις θα συνθέσουν το όραμα μιας ανεξάρτητης και ευημερούσας Ελλάδας.

-Με την ποίηση έχετε καλές σχέσεις; Υπάρχει κάποιος ποιητής που προτιμάτε;

-Αγαπημένος μου ποιητής είναι ο Αλεξανδρινός Καβάφης και δεν είναι τυχαίο που έχει παγκόσμια αποδοχή πια.


-Τι είναι αυτό που σας αρέσει στην ποίηση του Καβάφη;        


-Ο Καβάφης δεν έγραφε τα κλασσικά ποιήματα που είχαμε μάθει στο σχολείο, με ομοιοκαταληξίες κλπ. Είναι κάπως σαν πεζά τα ποιήματά του, αλλά έχουν ρυθμό μέσα τους. Χρησιμοποιεί εκφράσεις από την Ιστορία, σε παραπέμπει σε ιστορικά συμβάντα και πρέπει να έχεις μελετήσει, για να καταλάβεις τις παραβολές του. Επίσης, έχει και μια πολύ μεγάλη γκάμα στα θέματά του κι ένα δικό του τρόπο γραφής, διαφέρει από όλους τους άλλους ποιητές, γι' αυτό μου άρεσε κι από παλιά και σήμερα.                                         

-Θα θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα προς τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και γενικότερα την τοπική μας κοινωνία;

-Καταρχήν, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους η νέα χρονιά να είναι καλύτερη από την προηγουμένη, γεμάτη υγεία και δημιουργία για όλους μας. Τα τελευταία 4 χρόνια περάσαμε πολλά. Δεν θα πρέπει όμως να αφήσουμε την ελπίδα, καθώς οι Έλληνες είμαστε δυνατός λαός και θα τα καταφέρουμε. Σε τοπικό επίπεδο, πιστεύω ότι στην Εύβοια ο χάρτης για την Εκπαίδευση θα είναι διαφορετικός, με αποτελέσματα χειροπιαστά. Αναφέρω ενδεικτικά, έργα που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί ή δρομολογούνται, όπως: η ίδρυση νέου ειδικού σχολείου στην Ιστιαία, η λειτουργία Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας στο Μαντούδι, Δημόσιο ΙΕΚ στην Κάρυστο, η λειτουργία του ειδικού σχολείου στο δήμο Κύμης-Αλιβερίου, ίδρυση Μουσικού σχολείου στη Χαλκίδα, Σχολές γονέων στο νομό μας, Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Κύμη αλλά και μεταστέγαση σε καλύτερα σχολικά κτίρια στην Κάρυστο και τη Χαλκίδα.

______________________________

Στη συνέντευξη συμμετείχαν οι:
Φ. Γυφτόδημος (Β1), Τ. Δανέλης (Γ1), Ν. Καλπακίδου (Β2), Έφη Μπαρίτα (Α4), Ι. Μπαρσάκη (Β2), Β. Ταυρή (Β4), Φ. Ταυρή (Β4), Μ. Τζότζολα (Β4), Κ. Φραντζή (Β4) και κ. Δ. Μπαρσάκης (φιλόλογος).
Παρευρέθηκαν και οι: Χ. Βασιλείου (Α1), Β. Δανέλη (Α3), Ι. Μακρή (Γ2), Σ. Τσίχλη (Α5).

Ευχαριστούμε τον κ. Υφυπουργό που ανταποκρίθηκε ευγενικά και παρά το πιεσμένο πρόγραμμά του, ήρθε μέχρι τα Ψαχνά για τη διευκόλυνσή μας.

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ 17ο ΤΕΥΧΟΣ

Είναι έτοιμο και κυκλοφορεί την επόμενη εβδομάδα το 17ο τεύχος της Παρρησίας, με 48 σελίδες και πολύ δυνατά θέματα! Για τη δημιουργία του, δουλέψαμε επί δέκα σχεδόν μήνες, από το Μάρτιο του 2013. Εξωσχολική η έκδοση.

Συντακτική Επιτροπή
Αντώνης Αλεξίου, Φραγκίσκος Γυφτόδημος, Ταξιάρχης Δανέλης, Νίκη Καλπακίδου, Ιωάννα Μπαρσάκη, Παναγιώτα Πριόνα, Βίκυ Ταυρή, Φωτειάννα Ταυρή, Μαριλένα Τζότζολα, Κατερίνα Φραντζή.

Συμμετέχοντες - Μέλη
A΄ ΤΑΞΗ: Αγγελή Κατερίνα, Αδάμος Κωνσταντίνος, Ακριώτη Μαρία, Αρβανίτη Ιωάννα, Αργυρίου Νάσια, Βασιλείου Χρυσούλα, Γκάνη Αγγελική, Δανέλλη Βάσω, Ζησίμου Αναστασία, Ζουπάνη Ειρήνη, Καούρ Καζάλ, Καστανάς Παναγιώτης, Κολέρης Γιάννης, Λάζαρης Δημήτρης, Λεοντή Σοφία, Μιτζέλου Στυλιανή, Μούντριχας Λεωνίδας, Μπαρίτα Παναγιώτα, Μπαρώτα Μαρία, Μυστριώτη Κατερίνα, Ξύγκη Αγγελική, Πάντζου Μαρία, Παπασωτηρίου Σταματούλα, Πατάπη Ιωάννα, Ρουσόδημος Λεωνίδας, Στρατή Δήμητρα, Σχίζα Αγγελική, Τότση Νικολέτα, Τσέκου Νικολέτα, Τσίχλη Σοφία, Χρυσαφόπουλος Άγγελος.
Β΄ ΤΑΞΗ: Καλαβρή Σοφία, Καλαβρής Χρήστος, Κίσσας Κων/νος, Κρητικός Σταύρος, Λεοντή Δέσποινα, Μαργαρίτη-Γκίνη Φωτεινή, Νάνου Μαρία, Σίδερη Στεφανία, Προίσκος Βασίλης, Σαπουντζή Ιωάννα, Σούλιου Παρασκευή, Σπυρόπουλος Βασίλης, Στουραΐτη Άρτεμις, Τζαμίχας Γιάννης, Χειμώνα Δανάη.
Γ΄ ΤΑΞΗ: Αργυρίου Τάσος, Βέττας Φώτης, Γιούλη Σοφία, Ζαούρη Εύη, Hλιάδου Παναγιώτα, Μυστριώτη Μαρία, Ντελίου Στέλλα, Σταματούκου Ηρώ, Συκοβάρη Ραφαέλα.

ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ Η "ΠΑΡΡΗΣΙΑ" (εφημ. Ευβοϊκή Γνώμη, 6-12-2013)

[PDF]

Θα ακολουθήσει σύντομα και άλλο σχετικό δημοσίευμα της "Ευβοϊκής Γνώμης", με παρουσίαση των θεμάτων του νέου τεύχους (17ου) της "Παρρησίας" και συνεντεύξεις των μελών της Συντακτικής Επιτροπής.

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ!

Ούτε από τον κόσμο αφαιρείται ο ήλιος ούτε από την παιδεία η παρρησία, έλεγε ο Σωκράτης...

"Οὔτε ἐκ τοῦ κόσμου τὸν ἥλιον οὔτε ἐκ τῆς παιδείας ἀρτέον τὴν παρρησίαν"

(Ιωάννης Στοβαίος, Ανθολόγιον, 3.13.61-63)

Από τον περασμένο Φεβρουάριο, συγκροτήσαμε τη νέα ομάδα κι αρχίσαμε δουλειά. Το 17ο τεύχος είναι σχεδόν έτοιμο και θα εκδοθεί τον Ιανουάριο 2014. Η έκδοση θα είναι ανεξάρτητη, δηλαδή εκτός του πλαισίου των επίσημων δραστηριοτήτων (προγραμμάτων) του Γυμνασίου Ψαχνών. Εξαιρετικού ενδιαφέροντος θέματα, με άγνωστα έως σήμερα στοιχεία για τον τόπο μας, θα δουν το φως της δημοσιότητας.

Συντακτική Επιτροπή 2013-2014 (7 από τα 10 μέλη): Φραγκίσκος Γυφτόδημος, Αντώνης Αλεξίου, Ιωάννα Μπαρσάκη, Μαριλένα Τζότζολα, Παναγιώτα Πριόνα, Βίκυ Ταυρή, Φωτειάννα Ταυρή.

Η Συντακτική Επιτροπή είναι δεκαμελής, ενώ στην εκδοτική ομάδα συμμετέχουν συνολικά περισσότερα από 60 παιδιά.

Στην προσπάθειά μας, έχουμε την αμέριστη συμπαράσταση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Ψαχνών, καθώς και την ηθική αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και υλική υποστήριξη από ορισμένους θεσμικούς παράγοντες και απλούς συμπολίτες. Τις θερμές ευχαριστίες μας σε όλους εσάς που στηρίζετε το έργο μας και μας δίνετε τη δύναμη να ανεβάζουμε τον πήχη όλο και ψηλότερα!

Και μερικές φωτογραφίες από τα θέματα του νέου τεύχους

Ανάβαση στη Δίρφη.

Στο θρυλικό (αλλά άγνωστο) Κάστρο της Κλεισούρας.

Οι σπάνιες τοιχογραφίες του Αη-Γιάννη της Καστέλλας

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ "ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ" ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ

Τόσο η τοξική ρύπανση της Μεσσαπίας όσο και η διακοπή της έντυπης έκδοσης της "Παρρησίας", προβλημάτισαν τα παιδιά του... Λυκείου Δασουπόλεως της Λευκωσίας Κύπρου! 

Σχετικό άρθρο-αφιέρωμα, το οποίο συνέταξε η μαθήτρια Άννα Φρίξου, δημοσιεύεται στο νέο φύλλο της βραβευμένης εφημερίδας τους "Δασουπολίτης".

Ευχαριστούμε θερμά τα παιδιά της Κύπρου για τη συγκινητική συμπαράσταση!

Δημοσίευμα της "Ευβοϊκής Γνώμης" (Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:

Η Δασούπολη ενώνει τη φωνή της με τα Ψαχνά και την "Παρρησία"

Μια ιστορία καταστροφής του περιβάλλοντος που παρασύρει μαζί της και συνειδήσεις

«Η έκδοση του περιοδικού μας διακόπτεται λόγω τοξικής ρύπανσης της περιοχής, κυριολεκτικά και μεταφορικά...». Αυτά ήταν τα λόγια του μαθητή Στέλιου Πουρνή, που εκπροσώπησε το περιοδικό «Παρρησία» του Γυμνασίου Ψαχνών (του Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων της Εύβοιας) στην τελετή βράβευσης μαθητικών εντύπων της εφημερίδας «Τα Νέα» τον περασμένο Μάιο. Λόγια βαμμένα με τόσο παράπονο δεν θα μπορούσαν να μας αφήσουν ασυγκίνητους. Ήρθα λοιπόν σε επαφή με τον συντονιστή καθηγητή του περιοδικού, κ. Δημήτρη Μπαρσάκη, και ξετυλίξαμε μαζί το κουβάρι του δικού τους Γολγοθά. 

Η εφιαλτική πραγματικότητα

Η τεραστίων διαστάσεων οικολογική καταστροφή στην Κεντρική Εύβοια, γίνεται για πρώτη φορά αισθητή το 2009. Η υγεία των κατοίκων δεν κινδυνεύει μόνο από την έκθεσή τους σε τοξικά απόβλητα που έχουν στοιβαχτεί στην περιοχή της Μεσσαπίας, αλλά και από το επιστημονικά αποδεδειγμένα ακατάλληλο νερό του δικτύου ύδρευσης. Στο νερό, μετα από αναλύσεις που διεξήγαγε  το Πανεπιστήμιο Αθηνών, ανιχνεύτηκε εξασθενές χρώμιο σε ποσότητες που ξεπερνούν τα 60 μg/L (με όριο ασφαλείας κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 0), καθώς και συγκεντρώσεις νικελίου που ξεπερνούν τα 30 μg/L (με όριο ασφαλείας τα 20 μg/L).  Δεν πρόκειται για απλό παιχνιδάκι με νούμερα! Η εισπνοή ή κατάποση του εξασθενούς χρωμίου είναι άμεσα συνδεδεμένη με στομαχικές διαταραχές, παθήσεις νεφρών και ήπατος καθώς και με εμφάνιση καρκίνου.

Η ένοχη σιωπή
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, υπεύθυνες για τη ρύπανση θεωρούνται οι μεγάλες χοιροτροφικές και πτηνοτροφικές μονάδες που είναι εγκατεστημένες στην περιοχή, οι βιομηχανίες και βιοτεχνίες που επεξεργάζονται μεταλλουργικά παράγωγα, αλλά και η ανεξέλεγκτη εξορυκτική δραστηριότητα γνωστής εταιρείας η οποία με τη λειτουργία της, από το 1969, έχει δημιουργήσει κρατήρες πολύ μεγάλου βάθους και χωρίς να λαμβάνει μέριμνα για την απομάκρυνση των αδρανών υλικών, προκαλεί το φαινόμενο της όξινης απορροής, ρυπαίνοντας με βαρέα μέταλλα τον υδροφόρο ορίζοντα. Επίσης, οι γνωστές εταιρείες αλουμινίου που βρίσκονται στην περιοχή, παράγουν μεγάλες ποσότητες τοξικών αποβλήτων από την επεξεργασία αλουμινίου. Επειδή δεν έχουν πιστοποιητικά που να αποδεικνύουν τη νόμιμη διαχείριση (αδρανοποίηση) των τοξικών αποβλήτων τους, η Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Νομαρχίας εισηγήθηκε την επιβολή προστίμου 3.200 ευρώ στην εταιρεία Μελιγγώνη, αλλά ο Αντινομάρχης Εύβοιας, θεωρώντας το πρόστιμο υπερβολικό, το κατέβασε στα 1.500 ευρώ!

Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις 10 Ιουνίου 2009 όλες οι αρμόδιες Υπηρεσίες και οι πολιτικοί προϊστάμενοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν στα χέρια τους τα αποτελέσματα των αναλύσεων. Όμως, αμφισβητούν τα αποτελέσματα της έρευνας και εξαπολύουν επίθεση  εναντίον του Περιβαλλοντικού Συλλόγου «Γαία», ο οποίος ανέδειξε το πρόβλημα. Ο Σύλλογος «Γαία» καταγγέλλει την απαράδεκτη και ανέντιμη στάση τους, ζητώντας απόδοση ευθυνών.

Ένα μήνα αργότερα η Δημοτική Αρχή των Μεσσαπίων θεωρεί ότι λύνει το πρόβλημα κλείνοντας τις τρεις γεωτρήσεις με τα μεγαλύτερα μεγέθη χρωμίου και νικελίου, ανοίγοντας μερικές καινούριες λίγο παραπέρα με προσπάθεια αλλοίωσης της σύστασης του νερού σε βαρέα μέταλλα.

Η πρώτη αντίδραση

Οι κάτοικοι στις 20 Ιουλίου πραγματοποιούν στην κεντρική πλατεία των Ψαχνών την πρώτη λαϊκή συγκέντρωση, την οποία ακολουθούν κι άλλες, με απώτερο σκοπό την άσκηση πίεσης προς τους αρμοδίους. Τα αιτήματά τους απλά και ανθρώπινα: εξασφάλιση κατάλληλου νερού, απομάκρυνση των τοξικών αποβλήτων, απόδοση δικαιοσύνης.

Στις 20 Αυγούστου 2009, ο Δήμος Μεσσαπίων αναρτά στην τζαμαρία της κεντρικής εισόδου του Δημαρχείου μία παλιά εγκύκλιο της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας, με διαβάθμιση «Εξαιρετικά Επείγον», με σκοπό την «έγκυρη» και «έγκαιρη» ενημέρωση των πολιτών σχετικά με τη μη επικινδυνότητα του χρωμίου στο νερό, εάν το ολικό χρώμιο δεν ξεπερνάει τα 50 μg/L, ανεξάρτητα από τα ποσά του ένοχου εξασθενούς χρωμίου που περιέχονται σε αυτό. 

Οι πολίτες βρίσκονται σε αδιέξοδο αφού δεν έχουν όλοι την οικονομική ευχέρεια να αγοράζουν καθημερινά εμφιαλωμένο νερό. Ο Σύλλογος «Γαία», σε συνεργασία με άλλους περιβαλλοντικούς συλλόγους, συνεχίζει να ασκεί πιέσεις, διεκδικώντας τα αυτονόητα και απαιτώντας να μπει λουκέτο στις επιχειρήσεις που δεν τηρούν τους περιβαλλοντικούς όρους.

Τον Οκτώβριο του 2009, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Εύβοιας, έστω και αργοπορημένα αποφασίζει την επιβολή κυρώσεων. Στις 10 Φεβρουαρίου 2010, εκδικάζεται η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που έχουν υποβάλει σύλλογοι και φορείς του Δήμου Μεσσαπίων εναντίον του τότε Δημάρχου. Ο Αντιδήμαρχος, ως μάρτυρας υπεράσπισης, υποστηρίζει ότι όλα είναι ψέματα, το νερό είναι καθαρό και το κλείσιμο των τριών γεωτρήσεων έγινε για καθαρά προληπτικούς και ψυχολογικούς λόγους. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο όγκος των τοξικών αποβλήτων αυξάνεται συνεχώς, αφού γίνονται ανεμπόδιστα και απροκάλυπτα νέες απορρίψεις στην περιοχή.

Όταν όμως στις 12 Ιουλίου 2010, μπροστά στην είσοδο του Δημαρχείου Μεσσαπίων πραγματοποιείται συγκέντρωση διαμαρτυρίας των δημοτών, ορισμένοι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης βρίσκονται ανάμεσα στους συγκεντρωμένους και μοιράζουν μια ανακοίνωση, με την οποία αναγνωρίζεται το πρόβλημα της τοξικής ρύπανσης και της επικινδυνότητας του νερού του δικτύου ύδρευσης εκ μέρους της Δημοτικής αρχής, η οποία απαιτεί πλέον από την τότε αρμόδια Υπουργό να λάβει κατεπειγόντως μέτρα.

Ακολούθως, την Τρίτη 20 Ιουλίου 2010, πραγματοποιείται σύσκεψη στο Υπουργείο Υγείας με θέμα τη θεσμική ρύθμιση της διάκρισης του εξασθενούς χρωμίου από το ολικό, καθώς και την αντιμετώπιση του προβλήματος υδροδότησης της περιοχής (επιτέλους και ένα βήμα προόδου). Παράλληλα, εγκρίνεται από την Περιφέρεια το έργο αποκομιδής των τοξικών αποβλήτων, το κόστος του οποίου ανέρχεται στις 700.000 ευρώ, ενώ ξεκινά και μελέτη για την παροχή πόσιμου νερού στη Μεσσαπία.

Δυστυχώς,  η χαρά και η αισιοδοξία διαρκούν πολύ λίγο, αφού η νέα Γ.Γ. της Περιφέρειας Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας, αναστέλλει επ' αόριστον την απόφαση συλλογής και απομάκρυνσης των τοξικών αποβλήτων από την περιοχή, χωρίς μάλιστα την απαιτούμενη εισήγηση της αρμόδιας επιτροπής. Ο δε νέος Δήμαρχος Διρφύων-Μεσσαπίων,  δεν αντέδρασε για το καλό του τόπου και των δημοτών.

Σήμερα η τοξική ρύπανση συνεχίζεται χωρίς να έχει ληφθεί κανένα απολύτως μέτρο από την πολιτεία. Έχουν επιβληθεί κάποια ανάξια λόγου πρόστιμα, αλλά ουσιαστικά δεν έχει τιμωρηθεί κανείς. Και ο αγώνας συνεχίζεται...

Το περιοδικό και η ιστορία του

Το πρώτο τεύχος του μαθητικού περιοδικού «Παρρησία» εκδόθηκε το 1999 από τους μαθητές του Γυμνασίου Ψαχνών. Από τότε ακολουθεί μια ανοδική πορεία με πολλές βραβεύσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μαθητές, με τα καυστικά κείμενά τους, είχαν συμβάλει καταλυτικά στην επίλυση του παλαιότερου προβλήματος υδροδότησης των Ψαχνών, το 2000.

Οι συντελεστές μέχρι πρόσφατα εξέδιδαν το περιοδικό παρά τη μηδαμινή οικονομική βοήθεια από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης, που ανερχόταν στο ποσό των τριανταπέντε  ευρώ το χρόνο. Με τις παρούσες όμως συνθήκες, δεν γίνεται να συνεχίσουν.

«Όλα αυτά τα χρόνια έχω προσωπικά εισπράξει πολλές πίκρες κι εκτός αυτού, θεωρώ ότι δεν μπορεί να παραμένει υγιές το περιοδικό υπό τις παρούσες συνθήκες... έτσι όπως ένα φυτό, ένα λουλούδι που θέλει ήλιο, καθαρό αέρα και νερό για να ευδοκιμήσει», αναφέρει ο κ. Μπαρσάκης, υπεύθυνος της έκδοσης του περιοδικού. Η διακοπή της έκδοσης δεν είναι γι΄ αυτούς μια λύση φυγής, αλλά ένας τρόπος διαμαρτυρίας προς την περιβαλλοντική και ηθική ρύπανση της περιοχής τους.

Το άλλο μάθημα

Είμαι μέλος της συντακτικής του Δασουπολίτη εδώ και τρία χρόνια και ξέρω πόσο σημαντικό είναι να γράφεις ελεύθερα την άποψή σου. Γι΄ αυτό λοιπόν, θα ήθελα να εκφράσω τόσο στους μαθητές όσο και στο συντονιστή καθηγητή τους, που παρά τα αλλεπάλληλα κτυπήματα κατάφερε να κρατηθεί, τη συμπαράστασή μου και τα συγχαρητήριά μου αφενός για την ανωτερότητα που έδειξαν, αφετέρου για το πολύ ποιοτικό περιοδικό που εξέδιδαν μέχρι πρόσφατα. Μπράβο στα παιδιά που έμαθαν να χρησιμοποιούν τη φωνή τους και να αγωνίζονται με την πένα τους. Αυτό είναι ίσως ό,τι πολυτιμότερο έχει να μας διδάξει το σχολείο!

-Εύγε λοιπόν και εύχομαι ο αγώνας που δίνετε να δικαιωθεί σύντομα και πάλι.

Άννα Φρίξου (Γ3 Λυκείου Δασουπόλεως Λευκωσίας)

ΚΑΙ ΝΕΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 16ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ "ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ"

Ύστερα από τη βράβευση της "Παρρησίας" για τρίτη φορά (Μάιος 2012) στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Περιοδικών που διοργανώνει η εφημερίδα "Τα Νέα", το τελευταίο και αποχαιρετιστήριο τεύχος του περιοδικού  κέρδισε επίσης το 1ο Βραβείο στο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων 2012 που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας. Η απονομή θα πραγματοποιηθεί στη Λάρισα την Παρασκευή 15 Ιουνίου.

    

 ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Τεύχος 3 (Άνοιξη 2000), Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ 2000 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της εφημερίδας "Τα Νέα".

Τεύχος 14 (Μάιος 2007), Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ 2008 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της εφημερίδας "Τα Νέα".

Τεύχος 16 (Μάιος 2011), Ειδικό Βραβείο για τον Πολιτισμό 2012 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της εφημερίδας "Τα Νέα" και Πρώτο Βραβείο 2012 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας.

Το 1ο τεύχος της "Παρρησίας" εκδόθηκε την Άνοιξη του 1999 και από τότε  κυκλοφόρησαν 16 τεύχη (έως το σχολικό έτος 2010-2011). Η συντακτική ομάδα κάθε χρόνο ανανεωνόταν εν μέρει, κι έχουν συνολικά συμμετάσχει στην έκδοση περισσότερα από 350 παιδιά και των τριών τάξεων του Γυμνασίου Ψαχνών.

Η όλη διαδρομή του περιοδικού υπήρξε εντυπωσιακή και αρκετά μάλιστα από τα θέματά του έχουν προβληθεί ή και αναδημοσιευθεί αυτούσια, όχι μόνο σε τοπικά, αλλά και σε μεγάλα αθηναϊκά Μ.Μ.Ε.

Κατά την εξαετία 1999-2004, παράλληλα με την έκδοση του εντύπου, η "Παρρησία" διοργάνωσε με απαράμιλλη επιτυχία τους ετήσιους Πανευβοϊκούς Μαθητικούς Αγώνες Ποίησης, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν από την τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Εύβοιας ως "ο κορυφαίος πολιτιστικός θεσμός της Εύβοιας".

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει ίσως να γίνει και στο 13ο τεύχος (2006), ένα έκτακτο τεύχος της "Παρρησίας" με τον  τίτλο "Κάτι Άλλο", που το περιεχόμενό του αφορούσε σε μια εντελώς πρωτότυπη, ποιητική προσέγγιση της πραγματικότητας μέσω της δημιουργικής φαντασίας. Το τεύχος αυτό απέσπασε τα εγκώμια των ΜΜΕ και σημαντικών προσωπικοτήτων των γραμμάτων και τεχνών. Ενδεικτικά, σε ενημερωτική-ειδησεογραφική εκπομπή της Κρατικής ραδιοφωνίας (9-11-2006), ο έγκριτος δημοσιογράφος Ανδρέας Παπασταματίου, χαρακτήρισε το "Κάτι Άλλο" ως "ένα θαύμα στο χώρο της εκπαίδευσης", επισημαίνοντας μεταξύ  άλλων ότι: "Θα μπορούσε το Υπουργείο να το στείλει σε κάθε σχολείο και να παρακινήσει κι άλλα παιδιά. Το περιεχόμενο του περιοδικού θα έπρεπε να είναι σταθερό μάθημα στα σχολεία!".

Εκτός, πάντως, του δημοσιογραφικού και του πλούσιου πολιτισμικού έργου, η "Παρρησία" συνέβαλε ουσιαστικά και στην επίλυση του προβλήματος υδροδότησης των Ψαχνών το έτος 2000, παρεμβαίνοντας δυναμικά (μέσω του 3ου τεύχους της) στη χρονίζουσα και αδιέξοδη διαμάχη μεταξύ του πρώην Δήμου Μεσσαπίων και της Μονής Μακρυμάλλης. Ίσως, μάλιστα, δεν έχει επαρκώς εκτιμηθεί, σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο, η προσφορά του περιοδικού ως προς το μέγα τούτο ζήτημα, για το οποίο η εφημερίδα "Τα Νέα" αφιέρωσε ένα δισέλιδο (16 - 5 - 2000), υπό τον εύγλωττο τίτλο "Οι μαθητές αγωνίστηκαν με παρρησία και ξεδίψασαν 15.000 ανθρώπους", με την επεξήγηση (ως υπότιτλο) ότι "Το ρεπορτάζ των παιδιών έφερε αποτέλεσμα!". Να σημειωθεί δε ότι η καταλυτική παρέμβαση της "Παρρησίας" αντιμετωπίστηκε από την τότε ηγουμένη Μαριάμ της Μονής Μακρυμάλλης -παύτηκε το 2007- με υποβολή μήνυσης (για διασπορά ψευδών ειδήσεων και συκοφαντική δυσφήμηση διά του τύπου) εναντίον του συντονιστή καθηγητή, ο οποίος όμως αθωώθηκε πανηγυρικά με απαλλακτικό Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, χωρίς καν να εκδικαστεί η υπόθεση.

Με την έκδοση του 16ου τεύχους κατά το σχολικό έτος 2010-2011, ο κύκλος της "Παρρησίας" ολοκληρώθηκε πλέον, αλλά το έργο της συνεχίζει να γράφει ιστορία...

*Το 2000 (τεύχος 3), η "Παρρησία" κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Περιοδικών της εφημερίδας "Τα Νέα".

*Το 2008 (τεύχος 14), κέρδισε και πάλι το Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ στον ίδιο διαγωνισμό.

*Το 2012 (τεύχος 16), κέρδισε τον Έπαινο του "Μεγάλου Ειδικού Βραβείου για τον Πολιτισμό" στον ίδιο διαγωνισμό.

*Το 2012, επίσης, κέρδισε το Πρώτο Βραβείο στο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όσους μας ενεθάρρυναν και υποστήριξαν τη δημιουργική μας προσπάθεια όλα αυτά τα χρόνια.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

Διακόπτουμε την έντυπη έκδοση της "Παρρησίας", λόγω της τοξικής ρύπανσης της περιοχής μας. Είναι μεγάλη μας τιμή, βεβαίως, η νέα βράβευση του περιοδικού και η αναγνώριση του έργου μας σε πανελλαδικό επίπεδο, αλλά ήταν μεγάλο και το κόστος μέχρι σήμερα.

Όλα αυτά τα χρόνια, έχω προσωπικά εισπράξει πολλές πίκρες κι εκτός αυτού, θεωρώ ότι δεν μπορεί να παραμένει υγιές το περιοδικό υπό τις παρούσες συνθήκες... έτσι όπως ένα φυτό, ένα λουλούδι που θέλει ήλιο, καθαρό αέρα, καθαρό χώμα και νερό, για να ευδοκιμεί.

Δυστυχώς, η τοξική ρύπανση έχει πολλές παρενέργειες και η διακοπή της έκδοσης είναι ουσιαστικά μια ενέργεια διαμαρτυρίας για τη φυσική και ηθική τοξίνωση του στενότερου και ευρύτερου περιβάλλοντός μας - και ο νοών νοείτω!

(Δημήτρης Μπαρσάκης)

ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ"

Η Τελετή Απονομής Βραβείων του 19ου Διαγωνισμού Μαθητικών Εντύπων, που διοργάνωσε η εφημερίδα "Τα Νέα" υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12-5-2012 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Το περιοδικό "Παρρησία" του Γυμνασίου Ψαχνών ήταν και πάλι παρόν, αφού κέρδισε το Μεγάλο Ειδικό Βραβείο για τον Πολιτισμό με το περσινό του τεύχος και είναι η 3η φορά που βραβεύτηκε στο συγκεκριμένο διαγωνισμό, κατέχοντας ένα μοναδικό ρεκόρ πανελλαδικά.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα, με την παρουσία πολλών σημαντικών εκπροσώπων των γραμμάτων και τεχνών, ο δημοσιογράφος των "Νέων" Μανώλης Πιμπλής απένειμε το Βραβείο στο μαθητή Στέλιο Πουρνή και τη μαθήτρια Ευδοξία Βασιλείου, που εκπροσώπησαν την "Παρρησία" στην τελετή.

Ο Στέλιος Πουρνής ευχαρίστησε την εφημερίδα για τη νεότερη αλλά και τις δύο προηγούμενες βραβεύσεις και ανακοίνωσε, εκ μέρους της συντακτικής επιτροπής και του συντονιστή καθηγητή, κ. Δημ. Μπαρσάκη, ότι η έκδοση του περιοδικού "διακόπτεται λόγω τοξικής ρύπανσης της περιοχής (Μεσσαπίας), κυριολεκτικά και μεταφορικά". Ο δημοσιογράφος των "Νέων" και παρουσιαστής της εκδήλωσης, Μηνάς Βιντιάδης, δεσμεύτηκε ακολούθως για την αποστολή δημοσιογραφικού κλιμακίου και τη διερεύνηση του ζητήματος από την εφημερίδα.

Ανάμεσα στις πολλές προσωπικότητες που παρευρέθηκαν στην τελετή και συμμετείχαν στη διαδικασία, ήταν ο υπουργός Επικρατείας Παντελής Καψής, η ποιήτρια Κική Δημουλά, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, ο ακαδημαϊκός Παναγιώτης Τέτσης, ο τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος, ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Άγγελος Δεληβορριάς, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του «Θεάτρου Τέχνης», Διαγόρας Χρονόπουλος, ο ερμηνευτής Γιώργος Νταλάρας, ο εικαστικός Σωτήρης Σόρογκας, ο συνθέτης Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο σκηνοθέτης Τάσος Ψαράς, η ηθοποιός Μάνια Παπαδημητρίου, ο λογοτέχνης Θανάσης Νιάρχος, ο διευθυντής των «ΝΕΩΝ», Χρήστος Μεμής και αρκετοί δημοσιογράφοι της εφημερίδας. 

 Ο δημοσιογράφος των "Νέων" Μανώλης Πιμπλής απένειμε το βραβείο της "Παρρησίας".

 Ο δημοσιογράφος των "Νέων" και παρουσιαστής της τελετής, Μηνάς Βιντιάδης, δεσμεύτηκε για τη διερεύνηση της υπόθεσης της τοξικής ρύπανσης της Μεσσαπίας.

ΕΠΑΙΝΟΣ "ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" ΣΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ" (τ. 16)

Μερικά από τα παιδιά της συντακτικής ομάδας του 16ου τεύχους (2010-11): Ν. Ρουσόδημος, Κ. Καναρά, Ελ. Τσοκάνη, Κ. Μαχαίρα, Μ. Πριόνα και Κ. Καλαβρή.

Με την έκδοση του 16ου τεύχους κατά το σχολικό έτος 2010-2011, ο κύκλος της "Παρρησίας" ολοκληρώθηκε πλέον, αλλά το έργο της συνεχίζει να γράφει ιστορία και να... βραβεύεται.

Ύστερα από τις δύο προηγούμενες βραβεύσεις (2000 και 2008) στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Εφημερίδων και Περιοδικών, το τελευταίο τεύχος της "Παρρησίας" τιμήθηκε με τον ειδικά θεσπισμένο Έπαινο "Ρεπορτάζ Ελληνικού Πολιτισμού" στον ίδιο Διαγωνισμό, τον οποίο διοργάνωσε για 19η συνεχή χρονιά η εφημερίδα "Τα Νέα" υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας.

Η απονομή θα γίνει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης το Σάββατο 12 Μαΐου 2012 και ώρα 12 το μεσημέρι.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όσους μας συνέδραμαν, ενεθάρρυναν και υποστήριξαν τη δημιουργική μας προσπάθεια.

Ο ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ

Ο Γιώργος Μπακάλης-Μανίτης μιλάει εκ βαθέων στην "Παρρησία" για τη ζωή του και την κοινωνία των Ψαχνών (τεύχος 7, Άνοιξη 2002).

Στη συνέντευξη: Βαγγέλης Τόλης - Συντονιστής: Δημήτρης Μπαρσάκης

Κύριε Μπακάλη, πώς θα παρουσίαζες τον εαυτό σου με λίγα λόγια;

«Είμαι βιοπαλαιστής, αλλά ευκατάστατος, ελεύθερος και ευαίσθητος, κύριος με τα όλα του, αγνός και τίμιος, άνθρωπος του λαού, μεγαλόσωμος και ρωμαλέος, εργατικός κι ερωτικά δραστήριος. Όσες τίμιες και καλλιεργημένες κοπέλες ενδιαφέρονται για σοβαρό σκοπό, ας μου τηλεφωνήσουν στο κινητό (...)».

Πού οφείλεται το ψευδώνυμο «Μανίτης»;

«Έτσι φώναζαν τον παππού μου, επειδή μάζευε μανίτες και τις έφερνε να τις πουλήσει στα Ψαχνά».

Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια;

«Πέρασα άσχημα παιδικά χρόνια. Όλο με έδερνε η μάνα μου, και ο πατέρας μου δεν βοήθησε κι αυτός. Με το παραμικρό, ξύλο! Αλλά καλλιεργήθηκα στη ζωή, αν και δεν τα έπαιρνα τα γράμματα. Πήγαινα και βάραγα τα μαγγάνια, έπαιρνα ένα τάληρο και επιβίωνα. Ψώνιζα μόνος μου τα παπούτσια, τα ρούχα μου. Από 13 χρονών έμαθα να σοβατίζω. Καλή κουβέντα, όμως, δεν άκουγα από τους γονείς μου. Αφού δεν προχώραγα στα γράμματα, με έστειλαν σ' ένα ίδρυμα στην Αθήνα. Το δημοτικό τέλειωσα, αλλά είμαι σ' όλα μέσα, ενώ παιδιά από καλές οικογένειες βγήκαν σκάρτα. Στη βιοπάλη χτύπησα και το χέρι μου. Μια φορά με κλώτσησε και το μουλάρι στο μαγγανοπήγαδο. Ζντανγκ! Στο κεφάλι, εδώ στο μέτωπο. Αλλά δεν έπαθα τίποτα. Και μια φορά έπαθα δηλητηρίαση από κουκιά, και στα ούρα μου… τι να δω! Αίμα! Το πέρασα κι αυτό. Κι η μάνα μου, όταν ήμουν μικρό παιδί, ούτε συμβουλές μου έδινε, ούτε και τα εμβόλια μου έκανε, μόνο βάραγε, μπαπ, μπαπ!».

Δεν βρήκες από πουθενά κατανόηση;

«Οι δάσκαλοι στο Δημοτικό με αγαπούσαν, κι ας μην τα έπαιρνα τα γράμματα. Ο Σελίδης, θυμάμαι. Κι ο παπα-Κώστας, ο Βαλαής, μου έδινε κουφέτα».

Πόσο χρονών είσαι σήμερα;

«Ώριμος».

Με τι ακριβώς ασχολείσαι;

«Ξέρω την τέχνη του σοβατζή και του χτίστη. Αγόρασα ένα φορτωτάκι bobcat και τα βγάζω πέρα. Έφτιαξα δικό μου σπίτι, 130 τετραγωνικά, 40 εκατομμύρια (δραχμές) κάνει. Δουλεύω και για το Δήμο, άμα με φωνάζουν. Μια περίοδο που δεν είχα δουλειές, πήγα και στα Σπάτα με το φορτωτάκι, να δουλέψω στο αεροδρόμιο. Με ρώτησε ένας εργολάβος υδραυλικός πόσα ήθελα και του είπα 30.000 την ημέρα. Μου είπε ότι θα με πάρει τηλέφωνο, αλλά δεν με πήρε. Απέτυχα εκεί. Είχα πάει και σε μια εφοπλίστρια, για να με πάρει οδηγό και σωματοφύλακα, αλλά κι εκεί απέτυχα».

Από τη ζωή σου τι ζητάς τώρα;

«Ε, να βρω μια καλή γυναίκα να παντρευτώ και να κάνω ένα παιδάκι».

Ποια είναι η γνώμη σου για το γάμο;

«Να σου πω… η γυναίκα θέλει πάντα την πολυτέλεια. Ναι, αλλά στις δύσκολες στιγμές το διαλούμε; Εντάξει, να κάνουμε υπομονή, αν δεν τα βγάζουμε πέρα, θα τρώμε ένα μήνα ψωμί κι ελιά. Λοιπόν, τι έγινε; Ο γάμος είναι καλό, η οικογένεια είναι καλό πράγμα, αλλά να υπάρχει συνεννόηση, αγάπη, ομόνοια, κατανόηση. Γυναίκα, σήμερα είναι δύσκολα, αύριο θα δούμε. Κι ακούς γκρίνια, διχόνοια στο σπίτι. Εγώ μεγάλωσα δύσκολα. Από μικρός έχω πάθει και δηλητηρίαση από κουκιά. Από τα μαγγάνια έχω φάει το χέρι μου. Και κλωτσιά έχω φάει εδώ, στο μέτωπο, από μουλάρι, κλωτσιά από πέταλο και δεν έχω πάθει τίποτα. Τίποτα δεν έχω πάθει, ενώ άλλος έχει σαλέψει. Πράγματα τραγικά».

Γκόμενες είχες στο παρελθόν;

«Ποτέ! Εγώ δεν είχα ποτέ φαντασία. Είχα αισθήματα! Αλλά οι γυναίκες που ήθελα ήταν εγωίστριες, ήταν ψηλομύτες όλες. Αντί να πουν ο Γιώργος είναι καλό παιδί, αντί να μ' αγαπάνε… Και μια δασκάλα από ένα χωριό, η (...), το πρώτο που με ρώτησε ήταν αν έχω κανά παραθαλάσσιο οικόπεδο. Ήταν και δασκάλα! Κι αντί να σκεφτεί να βρει έναν άντρα καλό, σκεφτόταν την πολυτέλεια. Ωραία κοπέλα, αλλά μπορούσε να με ρωτήσει άλλα πράγματα, για τα αισθήματά μου. Από αίσθημα τίποτα η κυρία! Δηλαδή, σε κοιτάζει και πάει να πει ότι σε αγαπάει με τα μάτια; Μου το έχουν κάνει πολλές αυτό. Και τους λέω: γιατί με κοίταζες έτσι; Αν θέλεις, να το συζητήσουμε να πιούμε ένα καφεδάκι, να τα βρούμε. Α, μου λέει μία, είμαι αρραβωνιασμένη. Τότε γιατί με προκάλεσες που με κοίταζες έτσι επίμονα; Μου είπε και κάποιος εδώ στα Ψαχνά: Αν θέλεις Γιώργο, να σε κάνω γαμπρό στην κόρη μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ, πλην όμως δεν έχω καιρό, δεν έχω δουλειά δηλαδή. Δεν είναι ντροπή, αλλά άλλοι το έχουνε εγωισμό. Σήμερα, έτσι όπως έχει γίνει η ζωή, το στραβό γίνεται ίσο και το ίσο γίνεται στραβό. Όλα τα τομάρια πετυχαίνουνε και ο καλός πάει χαμένος. Δεν μετανιώνω κι ούτε παραπονιέμαι. Εγώ την ξέρω τη ζωή».

Είχες κάποιες αποτυχίες στη ζωή σου;

«Αποτυχίες εγώ ποτέ! Ό,τι έκανα, ήμουν σωστός, κύριος, ευγενικός. Ούτε πήγα να καψουρευτώ και να μου σαλέψει το μυαλό, όπως κάνουν αυτοί οι καλομαθημένοι που δεν ξέρουν τη ζωή. Είμαι διδαγμένος και δεν έχω πρόβλημα εγώ. Είναι κακό πράγμα ο εγωισμός».

Έχεις κάνει προτάσεις γάμου σε γυναίκες;

«Να σου πω πώς κάνω τις προτάσεις; Λοιπόν, Μαίρη -για παράδειγμα το λέω το όνομα- Μαίρη, εκ των προτέρων σου ζητάω συγγνώμη για την πρόταση, την οποία θα σου κάνω. Για να είμαι ειλικρινής, σαν τίμιος νέος, από καιρό ενδιαφέρομαι για πάρτι σου. Δεν ξέρω πώς σκέφτεσαι εσύ για μένα και πώς μπορεί να σκεφτείς. Αλλά εγώ σκέφτομαι για σένα και για ένα μέλλον της ζωής. Θα ήθελα, λοιπόν, να το σκεφτείς, να το μελετήσεις κι όταν ανταμώσουμε να μου δώσεις μια θετική απάντηση. Αν πάλι νομίζεις ότι δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για σένα, εντάξει, σου ζητώ συγγνώμη. Και πάλι φίλοι είμαστε, δεν τρέχει τίποτα».

Και τι απαντήσεις έχεις πάρει;

«Όλες λέγαν ότι θα απαντήσουν, αλλά απάντηση καμία! Επειδή ήμουν φτωχόπαιδο, προτιμούσαν τους μεγαλονοικοκυραίους και δημιουργούσαν δεσμό. Αλλά εγώ παρακολούθαγα, ο Γιώργος παρακολούθαγε, γιατί ο Γιώργος είναι πονηρός. Δεν είναι ψεύτικα αυτά που λέω. Ο καλός καλό δε βλέπει!».

Έχεις παράπονα από άλλους ανθρώπους;

«Κι αν έχω παράπονα, τι θα γίνει, θα λυθεί το πρόβλημα; Τα 'χω μέσα μου κι εντάξει. Πάνω απ' όλα πρέπει ο άνθρωπος να μάθει να εκτιμάει, να αισθάνεται και να μη σκέφτεται πάντα πλούτη και μεγαλεία. Ρουφιανόκοσμος, κουτσομπολιό και ρωτάνε ο Γιώργος πού τα βρήκε κι έφτιαξε σπίτι. Με τον ιδρώτα του και τον κόπο του. Επειδή είσαι ανίκανος εσύ, κάθεσαι και κουτσομπολεύεις. Ο καλός άνθρωπος φαίνεται. Κάποιοι μπορεί να με κοροϊδεύουν, αλλά όποιος κοροϊδεύει τον άλλο, γρήγορα το γεύεται ο ίδιος. Τον εαυτό τους κοροϊδεύουν και είναι να τους λυπάσαι. Εγώ είμαι φτωχόπαιδο, αλλά τίμιος άνθρωπος. Δεν σπούδασα, αλλά ξέρω τη ζωή. Μακάρι κι οι άλλοι να μπορούσαν να γίνουν σαν εμένα, λεβέντες. Σαν το μπόι μου βρίσκεις, αλλά σαν την καρδιά μου δεν βρίσκεις. Ζηλεύουν και με κουτσομπολεύουν».

Τι ζηλεύουν;

«Κοίτα, λένε, πόσο χαμηλά είμαστε εμείς και πόσο ανώτερος είναι ο Γιώργος, πόσο σωστός και πόσο αξιοπρεπής είναι».

Λένε κι άλλα, ότι έκοβες πάνω σε μια ελιά το κλωνάρι που πατούσες κι έπεσες και χτύπησες. Είναι αλήθεια αυτό;

«Έναν καιρό έκανα και ξυλοκοπτική. Είχα ένα αλυσοπρίονο και με φώναζαν να κόβω δέντρα. Έβγαζα μεροκάματο. Μια φορά είχα χτυπήσει, γιατί με άρπαξε ένα κλωνάρι από το πουκάμισο και μ' έριξε κάτω και πήγε ύστερα κάποιος και διέδωσε άλλα, ότι τάχα έκοψα το κλωνάρι που πάταγα. Τι να πω; Αλλος το κοντό του κι άλλος το μακρύ του. Όπου ακούς πολλά κεράσια, πάρε μικρό καλάθι, για να τα χωρέσει. Καλύτερα, όμως, να σε ζηλεύουν, παρά να σε λυπούνται!».

Τι έχεις να πεις για τους θαμώνες της πλατείας;

«Όλοι καλοπερασάκηδες. Δεν με καταλαβαίνουν εμένα. Είμαι πάντα ανώτερος απ' αυτούς, γιατί εγώ αγαπώ και τον πλησίον, γιατί αυτός είναι βλάκας. Εσύ, που είσαι έξυπνος, θα πιαστείς με το βλάκα; Ακόμα κι αν με βρίξει κάποιος, εγώ σημασία καμία... Το κεφάλι του βρίζει. Πάντως, εγώ όλα τα ζώα τ' αγαπάω, και τις γάτες, τους σκύλους, όλα τα ζώα. Οι άνθρωποι σε προδώνουν, μα τα ζώα ποτέ».