Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ 2010-2011

Μερικά από τα παιδιά της φετεινής ομάδας (Στενή, 8-12-2010)

Α1
Άννα Αρβανίτη
Παρασκευή Αρβανίτη
Ευδοξία Βασιλείου
Καλλιόπη Καλαβρή
Ιωάννα Καλογήρου

Α2
Βάσω Κηρύκου
Παναγιώτα Λαφαζάνη
Κατερίνα Λεοντή
Δέσποινα Λιάκου
Μαρία Κατσίκα
Θεοφίλη Κρητικού
Ελευθερία Λαγού

Α3
Σταμάτης Μπελίτσος
Παναγιώτα Μπίρμπα
Σωτηρία Μπουρλέτου
Σωτηρία Παπαδιά
Ευτυχία Ρέμπελου
Νίκος Ρουσόδημος
Μαριάννα Σαλασίδη
Αργυρώ Σαλή

Α4
Μαρία Σαρρή
Ιωάννης Σούφρας
Κατερίνα Σπαχίου
Ειρήνη Στούπα
Ελένη Στυλιαρά
Κατερίνα Τζαβάρα
Ελένη Τζαφέρου
Ιωάννα Τσίρη

Β1
Σοφία Αγουρίδα
Ηλιάννα Αξιώτη
Βίκυ Καλλιάνη
Ιωάννα Κανάρια
Μυρτώ Καπετάνιου

Β2
Γεωργία Κορδώνη
Αικατερίνη Μαχαίρα

Β3
Αγγελική Μπελίτσου
Νικολέτα Μυστριώτη
Ηλίας Ντρέκης
Κων/νος Παπαργυρίου
Στέλιος Πουρνής
Μαρία Πριόνα
Στέλλα Ρέμπελου

Β4 
Ελεάννα Τσοκάνη
Παναγιώτα Χειμώνα

Γ2
Ελένη Μαχαίρα

Πρόεδρος της Συντακτικής Επιτροπής
Μαρία Πριόνα

7 σχόλια:

Κική είπε...

Να ρωτήσω κάτι που είχα πάντα απορία; Γιατί ορίζετε πρόεδρο συντακτικής επιτροπής; Αφού δεν ταιριάζουν αυτά σε ένα περιοδικό όπως η Παρρησία...

Δημητρης Μπαρσακης είπε...

Για λόγους δικαίου, Κική. Θα μπορούσες παρόμοια να ρωτήσεις γιατί αναφέρουμε το όνομα αυτού που συντάσσει ένα κείμενο και δεν το παραλείπουμε ή δεν αναφέρουμε όλα τα ονόματα των συμμετεχόντων στην ομάδα. Δεν θα ήταν αλήθεια κάτι τέτοιο και ακριβώς αυτό δεν θα ταίριαζε σε ένα περιοδικό σαν την Παρρησία.
Άλλωστε, ο πρόεδρος δεν ορίζεται εκ των προτέρων με χρίσμα, αλλά αναδεικνύεται μέσα από το έργο που έχει παρουσιάσει, και το έργο για παράδειγμα της συγκεκριμένης μαθήτριας φέτος είναι πραγματικά ανεκτίμητο και δεν περιορίζεται απλώς στη σύνταξη αρκετών κειμένων, αλλά εκτείνεται ουσιαστικά και σε οργανωτικά θέματα. Πώς να το ισοπεδώσουμε;

Ανώνυμος είπε...

Δεν το ρώτησα θέλοντας να υποννοήσω κάτι και με κάλυψε η απάντηση.

Καλή συνέχεια λοιπόν με ό,τι κάνετε!

Κική είπε...

βιάστηκε να έρθει το πρηγούμενο και εστάλη ανώνυμο νομίζω...

Κική είπε...

Αφού πρώτα διευκρινήσω ότι δεν υποννοούσα κάτι με την ερώτηση, να πω ότι με κάλυψε η απάντηση. Απλά το ιδανικό για μένα θα ήταν ο διαμοιρασμός των ευθυνών

Καλή συνέχεια !

Δημητρης Μπαρσακης είπε...

Διαμοιραμός ευθυνών γίνεται, αλλά όχι όπως τον εννοείς, με εξισωτικό δηλαδή τρόπο. Δεν θα ήταν εφικτό κάτι τέτοιο, για απολύτως αντικειμενικούς, φυσικούς και ηθικούς λόγους. Επίσης, δεν υφίσταται μόνιμη ομάδα, κάθε χρόνο αλλάζει η σύνθεση, δεδομένου ότι άλλα παιδιά φεύγουν στο λύκειο κι άλλα συμμετέχουν για πρώτη φορά. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ομοιογένεια, ούτε καν συνείδηση ομάδας. Είναι θαύμα, όμως, ότι και υπ' αυτές τις συνθήκες υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Και μη φανταστεί κανείς ότι όλες τις χάρες του ο θεός τις έδωσε αποκλειστικά στους μαθητές του Γυμνασίου Ψαχνών. Λίγοι είναι οι ικανοί, λίγοι αυτοί που παράγουν έργο και χάρη σ' αυτούς εκδίδεται το περιοδικό, με το απαιτητικό περιεχόμενο που θέλει να έχει. Αν πάλι ήταν να βάλουμε τον πήχη στο χώμα, για να υπάρχει ποσοτική συμμετοχή σε επίπεδο συμβατικής ομάδας, τότε δεν θα είχε νόημα και λόγο ύπαρξης η "Παρρησία".
Να 'σαι καλά!

Κική είπε...

Έβλεπα σήμερα την εκπομπή του Φυντανίδη στη νετ για το “καφέ παράσταση”(παρεμπιπτόντως ήταν φοβερή εκπομπή αυτή!) και συνόψισε μία πραγματικότητα πολύ ωραία ο Φυντανίδης. Είπε: “τίποτα δεν γίνεται τυχαία, τίποτα δεν γίνεται χωρίς τύχη”. Αν και καταλαβαίνω λοιπόν τις δυσκολίες να συμβεί ο διαμοιρασμός όπως τον εννοώ εγώ εφόσον μεταβάλλεται η σύνθεση της συντακτικής επιτροπής κάθε χρόνο(γι' αυτό και μίλησα για ιδανική κατάσταση), εύχομαι κάποια στιγμή να υπάρξουν οι προϋποθέσεις αυτές και να συμβεί...οπότε και είμαι σίγουρη πως θα το δεις και θα κινηθείς ανάλογα

Όλοι είμαστε ίσοι, αλλά ταυτόχρονα όχι ίδιοι και εύχομαι η διαφορετικότητα αυτή κάποτε να λειτουργήσει σε όσο το δυνατό περισσότερους με τη δημιουργική της κατεύθυνση!