Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

ΚΑΙ ΝΕΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 16ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ "ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ"


Ύστερα από τη βράβευση της "Παρρησίας" για τρίτη φορά (Μάιος 2012) στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Περιοδικών που διοργανώνει η εφημερίδα "Τα Νέα", το τελευταίο και αποχαιρετιστήριο τεύχος του περιοδικού  κέρδισε επίσης το 1ο Βραβείο στο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων 2012 που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας. Η απονομή θα πραγματοποιηθεί στη Λάρισα την Παρασκευή 15 Ιουνίου.
    
 ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Τεύχος 3 (Άνοιξη 2000), Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ 2000 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της εφημερίδας "Τα Νέα".

Τεύχος 14 (Μάιος 2007), Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ 2008 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της εφημερίδας "Τα Νέα".

Τεύχος 16 (Μάιος 2011), Ειδικό Βραβείο για τον Πολιτισμό 2012 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της εφημερίδας "Τα Νέα" και Πρώτο Βραβείο 2012 στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας.

Το 1ο τεύχος της "Παρρησίας" εκδόθηκε την Άνοιξη του 1999 και από τότε  κυκλοφόρησαν 16 τεύχη (έως το σχολικό έτος 2010-2011). Η συντακτική ομάδα κάθε χρόνο ανανεωνόταν εν μέρει, κι έχουν συνολικά συμμετάσχει στην έκδοση περισσότερα από 350 παιδιά και των τριών τάξεων του Γυμνασίου Ψαχνών.

Η όλη διαδρομή του περιοδικού υπήρξε εντυπωσιακή και αρκετά μάλιστα από τα θέματά του έχουν προβληθεί ή και αναδημοσιευθεί αυτούσια, όχι μόνο σε τοπικά, αλλά και σε μεγάλα αθηναϊκά Μ.Μ.Ε.

Κατά την εξαετία 1999-2004, παράλληλα με την έκδοση του εντύπου, η "Παρρησία" διοργάνωσε με απαράμιλλη επιτυχία τους ετήσιους Πανευβοϊκούς Μαθητικούς Αγώνες Ποίησης, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν από την τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Εύβοιας ως "ο κορυφαίος πολιτιστικός θεσμός της Εύβοιας".

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει ίσως να γίνει και στο 13ο τεύχος (2006), ένα έκτακτο τεύχος της "Παρρησίας" με τον  τίτλο "Κάτι Άλλο", που το περιεχόμενό του αφορούσε σε μια εντελώς πρωτότυπη, ποιητική προσέγγιση της πραγματικότητας μέσω της δημιουργικής φαντασίας. Το τεύχος αυτό απέσπασε τα εγκώμια των ΜΜΕ και σημαντικών προσωπικοτήτων των γραμμάτων και τεχνών. Ενδεικτικά, σε ενημερωτική-ειδησεογραφική εκπομπή της Κρατικής ραδιοφωνίας (9-11-2006), ο έγκριτος δημοσιογράφος Ανδρέας Παπασταματίου, χαρακτήρισε το "Κάτι Άλλο" ως "ένα θαύμα στο χώρο της εκπαίδευσης", επισημαίνοντας μεταξύ  άλλων ότι: "Θα μπορούσε το Υπουργείο να το στείλει σε κάθε σχολείο και να παρακινήσει κι άλλα παιδιά. Το περιεχόμενο του περιοδικού θα έπρεπε να είναι σταθερό μάθημα στα σχολεία!".

Εκτός, πάντως, του δημοσιογραφικού και του πλούσιου πολιτισμικού έργου, η "Παρρησία" συνέβαλε ουσιαστικά και στην επίλυση του προβλήματος υδροδότησης των Ψαχνών το έτος 2000, παρεμβαίνοντας δυναμικά (μέσω του 3ου τεύχους της) στη χρονίζουσα και αδιέξοδη διαμάχη μεταξύ του πρώην Δήμου Μεσσαπίων και της Μονής Μακρυμάλλης. Ίσως, μάλιστα, δεν έχει επαρκώς εκτιμηθεί, σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο, η προσφορά του περιοδικού ως προς το μέγα τούτο ζήτημα, για το οποίο η εφημερίδα "Τα Νέα" αφιέρωσε ένα δισέλιδο (16 - 5 - 2000), υπό τον εύγλωττο τίτλο "Οι μαθητές αγωνίστηκαν με παρρησία και ξεδίψασαν 15.000 ανθρώπους", με την επεξήγηση (ως υπότιτλο) ότι "Το ρεπορτάζ των παιδιών έφερε αποτέλεσμα!". Να σημειωθεί δε ότι η καταλυτική παρέμβαση της "Παρρησίας" αντιμετωπίστηκε από την τότε ηγουμένη Μαριάμ της Μονής Μακρυμάλλης -παύτηκε το 2007- με υποβολή μήνυσης (για διασπορά ψευδών ειδήσεων και συκοφαντική δυσφήμηση διά του τύπου) εναντίον του συντονιστή καθηγητή, ο οποίος όμως αθωώθηκε πανηγυρικά με απαλλακτικό Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, χωρίς καν να εκδικαστεί η υπόθεση.

Με την έκδοση του 16ου τεύχους κατά το σχολικό έτος 2010-2011, ο κύκλος της "Παρρησίας" ολοκληρώθηκε πλέον, αλλά το έργο της συνεχίζει να γράφει ιστορία...

*Το 2000 (τεύχος 3), η "Παρρησία" κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Περιοδικών της εφημερίδας "Τα Νέα".
*Το 2008 (τεύχος 14), κέρδισε και πάλι το Βραβείο Καλύτερου Ρεπορτάζ στον ίδιο διαγωνισμό.
*Το 2012 (τεύχος 16), κέρδισε τον Έπαινο του "Μεγάλου Ειδικού Βραβείου για τον Πολιτισμό" στον ίδιο διαγωνισμό.
*Το 2012, επίσης, κέρδισε το Πρώτο Βραβείο στο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όσους μας ενεθάρρυναν και υποστήριξαν τη δημιουργική μας προσπάθεια όλα αυτά τα χρόνια.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ


Διακόπτουμε την έντυπη έκδοση της "Παρρησίας", λόγω της τοξικής ρύπανσης της περιοχής μας. Είναι μεγάλη μας τιμή, βεβαίως, η νέα βράβευση του περιοδικού και η αναγνώριση του έργου μας σε πανελλαδικό επίπεδο, αλλά ήταν μεγάλο και το κόστος μέχρι σήμερα.

Όλα αυτά τα χρόνια, έχω προσωπικά εισπράξει πολλές πίκρες κι εκτός αυτού, θεωρώ ότι δεν μπορεί να παραμένει υγιές το περιοδικό υπό τις παρούσες συνθήκες... έτσι όπως ένα φυτό, ένα λουλούδι που θέλει ήλιο, καθαρό αέρα, καθαρό χώμα και νερό, για να ευδοκιμεί.

Δυστυχώς, η τοξική ρύπανση έχει πολλές παρενέργειες και η διακοπή της έκδοσης είναι ουσιαστικά μια ενέργεια διαμαρτυρίας για τη φυσική και ηθική τοξίνωση του στενότερου και ευρύτερου περιβάλλοντός μας - και ο νοών νοείτω!

(Δημήτρης Μπαρσάκης)

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ"


Η Τελετή Απονομής Βραβείων του 19ου Διαγωνισμού Μαθητικών Εντύπων, που διοργάνωσε η εφημερίδα "Τα Νέα" υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12-5-2012 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Το περιοδικό "Παρρησία" του Γυμνασίου Ψαχνών ήταν και πάλι παρόν, αφού κέρδισε το Μεγάλο Ειδικό Βραβείο για τον Πολιτισμό με το περσινό του τεύχος και είναι η 3η φορά που βραβεύτηκε στο συγκεκριμένο διαγωνισμό, κατέχοντας ένα μοναδικό ρεκόρ πανελλαδικά.


Σε μια κατάμεστη αίθουσα, με την παρουσία πολλών σημαντικών εκπροσώπων των γραμμάτων και τεχνών, ο δημοσιογράφος των "Νέων" Μανώλης Πιμπλής απένειμε το Βραβείο στο μαθητή Στέλιο Πουρνή και τη μαθήτρια Ευδοξία Βασιλείου, που εκπροσώπησαν την "Παρρησία" στην τελετή.

Ο Στέλιος Πουρνής ευχαρίστησε την εφημερίδα για τη νεότερη αλλά και τις δύο προηγούμενες βραβεύσεις και ανακοίνωσε, εκ μέρους της συντακτικής επιτροπής και του συντονιστή καθηγητή, κ. Δημ. Μπαρσάκη, ότι η έκδοση του περιοδικού "διακόπτεται λόγω τοξικής ρύπανσης της περιοχής (Μεσσαπίας), κυριολεκτικά και μεταφορικά". Ο δημοσιογράφος των "Νέων" και παρουσιαστής της εκδήλωσης, Μηνάς Βιντιάδης, δεσμεύτηκε ακολούθως για την αποστολή δημοσιογραφικού κλιμακίου και τη διερεύνηση του ζητήματος από την εφημερίδα.

Ανάμεσα στις πολλές προσωπικότητες που παρευρέθηκαν στην τελετή και συμμετείχαν στη διαδικασία, ήταν ο υπουργός Επικρατείας Παντελής Καψής, η ποιήτρια Κική Δημουλά, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, ο ακαδημαϊκός Παναγιώτης Τέτσης, ο τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος, ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Άγγελος Δεληβορριάς, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του «Θεάτρου Τέχνης», Διαγόρας Χρονόπουλος, ο ερμηνευτής Γιώργος Νταλάρας, ο εικαστικός Σωτήρης Σόρογκας, ο συνθέτης Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο σκηνοθέτης Τάσος Ψαράς, η ηθοποιός Μάνια Παπαδημητρίου, ο λογοτέχνης Θανάσης Νιάρχος, ο διευθυντής των «ΝΕΩΝ», Χρήστος Μεμής και αρκετοί δημοσιογράφοι της εφημερίδας. 

 Ο δημοσιογράφος των "Νέων" Μανώλης Πιμπλής απένειμε το βραβείο της "Παρρησίας".

 Ο δημοσιογράφος των "Νέων" και παρουσιαστής της τελετής, Μηνάς Βιντιάδης, δεσμεύτηκε για τη διερεύνηση της υπόθεσης της τοξικής ρύπανσης της Μεσσαπίας.


Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

ΕΠΑΙΝΟΣ "ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" ΣΤΗΝ "ΠΑΡΡΗΣΙΑ" (τ. 16)


Μερικά από τα παιδιά της συντακτικής ομάδας του 16ου τεύχους (2010-11): Ν. Ρουσόδημος, Κ. Καναρά, Ελ. Τσοκάνη, Κ. Μαχαίρα, Μ. Πριόνα και Κ. Καλαβρή.

Με την έκδοση του 16ου τεύχους κατά το σχολικό έτος 2010-2011, ο κύκλος της "Παρρησίας" ολοκληρώθηκε πλέον, αλλά το έργο της συνεχίζει να γράφει ιστορία και να... βραβεύεται.

Ύστερα από τις δύο προηγούμενες βραβεύσεις (2000 και 2008) στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Εφημερίδων και Περιοδικών, το τελευταίο τεύχος της "Παρρησίας" τιμήθηκε με τον ειδικά θεσπισμένο Έπαινο "Ρεπορτάζ Ελληνικού Πολιτισμού" στον ίδιο Διαγωνισμό, τον οποίο διοργάνωσε για 19η συνεχή χρονιά η εφημερίδα "Τα Νέα" υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας.

Η απονομή θα γίνει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης το Σάββατο 12 Μαΐου 2012 και ώρα 12 το μεσημέρι.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όσους μας συνέδραμαν, ενεθάρρυναν και υποστήριξαν τη δημιουργική μας προσπάθεια.

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Ο ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ

Ο Γιώργος Μπακάλης-Μανίτης μιλάει εκ βαθέων στην "Παρρησία" για τη ζωή του και την κοινωνία των Ψαχνών (τεύχος 7, Άνοιξη 2002).

Στη συνέντευξη: Βαγγέλης Τόλης - Συντονιστής: Δημήτρης Μπαρσάκης

Κύριε Μπακάλη, πώς θα παρουσίαζες τον εαυτό σου με λίγα λόγια;

«Είμαι βιοπαλαιστής, αλλά ευκατάστατος, ελεύθερος και ευαίσθητος, κύριος με τα όλα του, αγνός και τίμιος, άνθρωπος του λαού, μεγαλόσωμος και ρωμαλέος, εργατικός κι ερωτικά δραστήριος. Όσες τίμιες και καλλιεργημένες κοπέλες ενδιαφέρονται για σοβαρό σκοπό, ας μου τηλεφωνήσουν στο κινητό (...)».

Πού οφείλεται το ψευδώνυμο «Μανίτης»;

«Έτσι φώναζαν τον παππού μου, επειδή μάζευε μανίτες και τις έφερνε να τις πουλήσει στα Ψαχνά».

Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια;

«Πέρασα άσχημα παιδικά χρόνια. Όλο με έδερνε η μάνα μου, και ο πατέρας μου δεν βοήθησε κι αυτός. Με το παραμικρό, ξύλο! Αλλά καλλιεργήθηκα στη ζωή, αν και δεν τα έπαιρνα τα γράμματα. Πήγαινα και βάραγα τα μαγγάνια, έπαιρνα ένα τάληρο και επιβίωνα. Ψώνιζα μόνος μου τα παπούτσια, τα ρούχα μου. Από 13 χρονών έμαθα να σοβατίζω. Καλή κουβέντα, όμως, δεν άκουγα από τους γονείς μου. Αφού δεν προχώραγα στα γράμματα, με έστειλαν σ' ένα ίδρυμα στην Αθήνα. Το δημοτικό τέλειωσα, αλλά είμαι σ' όλα μέσα, ενώ παιδιά από καλές οικογένειες βγήκαν σκάρτα. Στη βιοπάλη χτύπησα και το χέρι μου. Μια φορά με κλώτσησε και το μουλάρι στο μαγγανοπήγαδο. Ζντανγκ! Στο κεφάλι, εδώ στο μέτωπο. Αλλά δεν έπαθα τίποτα. Και μια φορά έπαθα δηλητηρίαση από κουκιά, και στα ούρα μου… τι να δω! Αίμα! Το πέρασα κι αυτό. Κι η μάνα μου, όταν ήμουν μικρό παιδί, ούτε συμβουλές μου έδινε, ούτε και τα εμβόλια μου έκανε, μόνο βάραγε, μπαπ, μπαπ!».

Δεν βρήκες από πουθενά κατανόηση;

«Οι δάσκαλοι στο Δημοτικό με αγαπούσαν, κι ας μην τα έπαιρνα τα γράμματα. Ο Σελίδης, θυμάμαι. Κι ο παπα-Κώστας, ο Βαλαής, μου έδινε κουφέτα».

Πόσο χρονών είσαι σήμερα;

«Ώριμος».

Με τι ακριβώς ασχολείσαι;

«Ξέρω την τέχνη του σοβατζή και του χτίστη. Αγόρασα ένα φορτωτάκι bobcat και τα βγάζω πέρα. Έφτιαξα δικό μου σπίτι, 130 τετραγωνικά, 40 εκατομμύρια (δραχμές) κάνει. Δουλεύω και για το Δήμο, άμα με φωνάζουν. Μια περίοδο που δεν είχα δουλειές, πήγα και στα Σπάτα με το φορτωτάκι, να δουλέψω στο αεροδρόμιο. Με ρώτησε ένας εργολάβος υδραυλικός πόσα ήθελα και του είπα 30.000 την ημέρα. Μου είπε ότι θα με πάρει τηλέφωνο, αλλά δεν με πήρε. Απέτυχα εκεί. Είχα πάει και σε μια εφοπλίστρια, για να με πάρει οδηγό και σωματοφύλακα, αλλά κι εκεί απέτυχα».

Από τη ζωή σου τι ζητάς τώρα;

«Ε, να βρω μια καλή γυναίκα να παντρευτώ και να κάνω ένα παιδάκι».

Ποια είναι η γνώμη σου για το γάμο;

«Να σου πω… η γυναίκα θέλει πάντα την πολυτέλεια. Ναι, αλλά στις δύσκολες στιγμές το διαλούμε; Εντάξει, να κάνουμε υπομονή, αν δεν τα βγάζουμε πέρα, θα τρώμε ένα μήνα ψωμί κι ελιά. Λοιπόν, τι έγινε; Ο γάμος είναι καλό, η οικογένεια είναι καλό πράγμα, αλλά να υπάρχει συνεννόηση, αγάπη, ομόνοια, κατανόηση. Γυναίκα, σήμερα είναι δύσκολα, αύριο θα δούμε. Κι ακούς γκρίνια, διχόνοια στο σπίτι. Εγώ μεγάλωσα δύσκολα. Από μικρός έχω πάθει και δηλητηρίαση από κουκιά. Από τα μαγγάνια έχω φάει το χέρι μου. Και κλωτσιά έχω φάει εδώ, στο μέτωπο, από μουλάρι, κλωτσιά από πέταλο και δεν έχω πάθει τίποτα. Τίποτα δεν έχω πάθει, ενώ άλλος έχει σαλέψει. Πράγματα τραγικά».

Γκόμενες είχες στο παρελθόν;

«Ποτέ! Εγώ δεν είχα ποτέ φαντασία. Είχα αισθήματα! Αλλά οι γυναίκες που ήθελα ήταν εγωίστριες, ήταν ψηλομύτες όλες. Αντί να πουν ο Γιώργος είναι καλό παιδί, αντί να μ' αγαπάνε… Και μια δασκάλα από ένα χωριό, η (...), το πρώτο που με ρώτησε ήταν αν έχω κανά παραθαλάσσιο οικόπεδο. Ήταν και δασκάλα! Κι αντί να σκεφτεί να βρει έναν άντρα καλό, σκεφτόταν την πολυτέλεια. Ωραία κοπέλα, αλλά μπορούσε να με ρωτήσει άλλα πράγματα, για τα αισθήματά μου. Από αίσθημα τίποτα η κυρία! Δηλαδή, σε κοιτάζει και πάει να πει ότι σε αγαπάει με τα μάτια; Μου το έχουν κάνει πολλές αυτό. Και τους λέω: γιατί με κοίταζες έτσι; Αν θέλεις, να το συζητήσουμε να πιούμε ένα καφεδάκι, να τα βρούμε. Α, μου λέει μία, είμαι αρραβωνιασμένη. Τότε γιατί με προκάλεσες που με κοίταζες έτσι επίμονα; Μου είπε και κάποιος εδώ στα Ψαχνά: Αν θέλεις Γιώργο, να σε κάνω γαμπρό στην κόρη μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ, πλην όμως δεν έχω καιρό, δεν έχω δουλειά δηλαδή. Δεν είναι ντροπή, αλλά άλλοι το έχουνε εγωισμό. Σήμερα, έτσι όπως έχει γίνει η ζωή, το στραβό γίνεται ίσο και το ίσο γίνεται στραβό. Όλα τα τομάρια πετυχαίνουνε και ο καλός πάει χαμένος. Δεν μετανιώνω κι ούτε παραπονιέμαι. Εγώ την ξέρω τη ζωή».

Είχες κάποιες αποτυχίες στη ζωή σου;

«Αποτυχίες εγώ ποτέ! Ό,τι έκανα, ήμουν σωστός, κύριος, ευγενικός. Ούτε πήγα να καψουρευτώ και να μου σαλέψει το μυαλό, όπως κάνουν αυτοί οι καλομαθημένοι που δεν ξέρουν τη ζωή. Είμαι διδαγμένος και δεν έχω πρόβλημα εγώ. Είναι κακό πράγμα ο εγωισμός».

Έχεις κάνει προτάσεις γάμου σε γυναίκες;

«Να σου πω πώς κάνω τις προτάσεις; Λοιπόν, Μαίρη -για παράδειγμα το λέω το όνομα- Μαίρη, εκ των προτέρων σου ζητάω συγγνώμη για την πρόταση, την οποία θα σου κάνω. Για να είμαι ειλικρινής, σαν τίμιος νέος, από καιρό ενδιαφέρομαι για πάρτι σου. Δεν ξέρω πώς σκέφτεσαι εσύ για μένα και πώς μπορεί να σκεφτείς. Αλλά εγώ σκέφτομαι για σένα και για ένα μέλλον της ζωής. Θα ήθελα, λοιπόν, να το σκεφτείς, να το μελετήσεις κι όταν ανταμώσουμε να μου δώσεις μια θετική απάντηση. Αν πάλι νομίζεις ότι δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για σένα, εντάξει, σου ζητώ συγγνώμη. Και πάλι φίλοι είμαστε, δεν τρέχει τίποτα».

Και τι απαντήσεις έχεις πάρει;

«Όλες λέγαν ότι θα απαντήσουν, αλλά απάντηση καμία! Επειδή ήμουν φτωχόπαιδο, προτιμούσαν τους μεγαλονοικοκυραίους και δημιουργούσαν δεσμό. Αλλά εγώ παρακολούθαγα, ο Γιώργος παρακολούθαγε, γιατί ο Γιώργος είναι πονηρός. Δεν είναι ψεύτικα αυτά που λέω. Ο καλός καλό δε βλέπει!».

Έχεις παράπονα από άλλους ανθρώπους;

«Κι αν έχω παράπονα, τι θα γίνει, θα λυθεί το πρόβλημα; Τα 'χω μέσα μου κι εντάξει. Πάνω απ' όλα πρέπει ο άνθρωπος να μάθει να εκτιμάει, να αισθάνεται και να μη σκέφτεται πάντα πλούτη και μεγαλεία. Ρουφιανόκοσμος, κουτσομπολιό και ρωτάνε ο Γιώργος πού τα βρήκε κι έφτιαξε σπίτι. Με τον ιδρώτα του και τον κόπο του. Επειδή είσαι ανίκανος εσύ, κάθεσαι και κουτσομπολεύεις. Ο καλός άνθρωπος φαίνεται. Κάποιοι μπορεί να με κοροϊδεύουν, αλλά όποιος κοροϊδεύει τον άλλο, γρήγορα το γεύεται ο ίδιος. Τον εαυτό τους κοροϊδεύουν και είναι να τους λυπάσαι. Εγώ είμαι φτωχόπαιδο, αλλά τίμιος άνθρωπος. Δεν σπούδασα, αλλά ξέρω τη ζωή. Μακάρι κι οι άλλοι να μπορούσαν να γίνουν σαν εμένα, λεβέντες. Σαν το μπόι μου βρίσκεις, αλλά σαν την καρδιά μου δεν βρίσκεις. Ζηλεύουν και με κουτσομπολεύουν».

Τι ζηλεύουν;

«Κοίτα, λένε, πόσο χαμηλά είμαστε εμείς και πόσο ανώτερος είναι ο Γιώργος, πόσο σωστός και πόσο αξιοπρεπής είναι».

Λένε κι άλλα, ότι έκοβες πάνω σε μια ελιά το κλωνάρι που πατούσες κι έπεσες και χτύπησες. Είναι αλήθεια αυτό;

«Έναν καιρό έκανα και ξυλοκοπτική. Είχα ένα αλυσοπρίονο και με φώναζαν να κόβω δέντρα. Έβγαζα μεροκάματο. Μια φορά είχα χτυπήσει, γιατί με άρπαξε ένα κλωνάρι από το πουκάμισο και μ' έριξε κάτω και πήγε ύστερα κάποιος και διέδωσε άλλα, ότι τάχα έκοψα το κλωνάρι που πάταγα. Τι να πω; Αλλος το κοντό του κι άλλος το μακρύ του. Όπου ακούς πολλά κεράσια, πάρε μικρό καλάθι, για να τα χωρέσει. Καλύτερα, όμως, να σε ζηλεύουν, παρά να σε λυπούνται!».

Τι έχεις να πεις για τους θαμώνες της πλατείας;

«Όλοι καλοπερασάκηδες. Δεν με καταλαβαίνουν εμένα. Είμαι πάντα ανώτερος απ' αυτούς, γιατί εγώ αγαπώ και τον πλησίον, γιατί αυτός είναι βλάκας. Εσύ, που είσαι έξυπνος, θα πιαστείς με το βλάκα; Ακόμα κι αν με βρίξει κάποιος, εγώ σημασία καμία... Το κεφάλι του βρίζει. Πάντως, εγώ όλα τα ζώα τ' αγαπάω, και τις γάτες, τους σκύλους, όλα τα ζώα. Οι άνθρωποι σε προδώνουν, μα τα ζώα ποτέ».